ഉന്മാദ സുന്ദരകാലം (Unmadasundarakalam)

പ്രധാനമായും ഈ ഓർമ്മക്കുറിപ്പ് മൂന്ന് തലങ്ങളിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്:

വാക്കിന്റെ അർത്ഥതലങ്ങൾ:
‘വട്ട്’, ‘ഭ്രാന്ത്’, ‘ഉന്മാദം’ എന്നിവ ഒരേ അർത്ഥമുള്ള വാക്കുകളായി തോന്നാമെങ്കിലും അവയ്ക്ക് വ്യത്യസ്ത ഭാവങ്ങളുണ്ടെന്ന് അവതാരികാകാരൻ ഉണ്ണി ആർ. നിരീക്ഷിക്കുന്നു.

• വട്ട്: ബുദ്ധിസ്ഥിരതയില്ലാത്ത, നിലവാരമില്ലാത്ത പെരുമാറ്റമായാണ് സമൂഹം ഇതിനെ കാണുന്നത്.
• ഭ്രാന്ത്: പലപ്പോഴും മനുഷ്യർ ഒരു അലങ്കാരമായി (ഉദാ: എന്റെ ഓരോ ഭ്രാന്തുകൾ) ഉപയോഗിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും അതിലൊരു താൽക്കാലിക ആശ്വാസം കണ്ടെത്താനാണ് ശ്രമിക്കുന്നത്.
• ഉന്മാദം: ഇത് കവികൾക്കും തത്ത്വചിന്തകർക്കും ചേരുന്ന ഒന്നാണ്. നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ അവധൂത പാരമ്പര്യമുള്ള, കാവ്യഭംഗിയുള്ള ഒരു അവസ്ഥയാണിത്.

ഉന്മാദവും ആത്മീയതയും:
ഉന്മാദാവസ്ഥയിൽ ലോകം ഒരു മായയായി മാറുന്നു. അവിടെ ഭരണാധികാരിയും മൃഗങ്ങളും സന്യാസിയും എല്ലാം ഒന്നായിത്തീരുന്ന ‘അഹം ബ്രഹ്മാസ്മി’ എന്ന അവസ്ഥയുണ്ടാകുന്നു. ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിനെപ്പോലെയുള്ള മഹായോഗികൾക്കുണ്ടായിരുന്ന ആന്തരിക ജ്ഞാനത്തോട് ഇതിനെ ഉപമിക്കുന്നു. ഭാരതീയ പാരമ്പര്യത്തിൽ ഇത്തരം മനോനിലകൾ യുക്തിക്ക് അതീതമായി പരിഗണിക്കപ്പെടാറുണ്ട്. ചിത്തശുദ്ധിയിലൂടെ കൈവരുന്ന നഗ്നതയെക്കുറിച്ചും വൈരാഗ്യത്തെക്കുറിച്ചും വചനകവിതകളെ മുൻനിർത്തി അദ്ദേഹം സംസാരിക്കുന്നു.

നാസിമുദ്ദീന്റെ ജീവിതം:
നാസിമുദ്ദീൻ എന്ന കവി തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ അനുഭവിച്ച ഉന്മാദത്തെ ഒരു പാമ്പ് പടം പൊഴിക്കുന്നതുപോലെയാണ് ഈ പുസ്തകത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. കൊടുങ്ങല്ലൂരിന്റെ സാംസ്കാരിക പശ്ചാത്തലത്തിൽ വളർന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം ഇന്ന് വോട്ടർ ഐഡിയും ആധാറുമുള്ള ഒരു ‘സാധാരണ’ പൗരന്റേതായി മാറിയിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും, ആ ഉന്മാദകാലത്തെ അനുഭവങ്ങൾ പ്രിയപ്പെട്ടതാണെന്ന് ഉണ്ണി ആർ. ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.