ശതശ്ലോകീ (Sathasloki)

ശതശ്ലോകി എന്ന കൃതിയെ പ്രധാനമായും എട്ട് ഭാഗങ്ങളായി തരംതിരിച്ച് പഠിക്കാവുന്നതാണ്. ഉപനിഷത്തുകളിലെ കഠിനമായ ജ്ഞാനം വളരെ വ്യവസ്ഥാപിതമായി ഇതിൽ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു: ഗുരുമഹത്ത്വം വിശദമാക്കിക്കൊണ്ടാണ് (ശ്ലോകം 1): കൃതി ആരംഭിക്കുന്നത് . ഒരുസാധാരണക്കാരനെ ഈശ്വരതുല്യമായ ജ്ഞാനത്തിലേക്ക് നയിക്കാൻ സദ്ഗുരുവിന് മാത്രമേ സാധിക്കൂ എന്ന് ആചാര്യൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

പഞ്ചകോശ വിവേകം (ശ്ലോകം 2-5): മനുഷ്യൻ്റെ ആത്മാവിനെ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന അഞ്ച് ഉറകളെ (അന്നമയം, പ്രാണമയം, മനോമയം, വിജ്ഞാനമയം, ആനന്ദമയം) കുറിച്ചുള്ള പ്രതിപാദനമാണിത്. മനുഷ്യൻ ഈ അഞ്ച് കോശങ്ങളുമല്ല, മറിച്ച് ഇവയ്ക്കെല്ലാം അപ്പുറമുള്ള ശുദ്ധമായ ആത്മാവാണെന്ന് ഇതിൽ സമർത്ഥിക്കുന്നു.

കർമ്മസിദ്ധാന്തം (Karma Theory): മനുഷ്യൻ ചെയ്യുന്ന കർമ്മങ്ങളും അതിൻ്റെ ഫലങ്ങളും അവനെ എങ്ങനെ ഈ ജനന-മരണ ചക്രത്തിൽ (സംസാരം) തളച്ചിടുന്നു എന്ന് വിവരിക്കുന്നു.മായയും പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ മിഥ്യാത്വവും: കണ്ണുകൊണ്ട് കാണുന്ന ഈ ലോകം താൽക്കാലികം മാത്രമാണ്. കയറിനെ കണ്ട് പാമ്പാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നത് പോലെ (രജ്ജു-സർപ്പ ഭ്രമം), അജ്ഞാനം കാരണം നമ്മൾ ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ സത്യമെന്ന് കരുതുന്നു. ജ്ഞാനം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മായ നീങ്ങുകയും ബ്രഹ്മം മാത്രം അവശേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ജീവൻമുക്തി: ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ജ്ഞാനം നേടി പ്രപഞ്ചബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന് മുക്തനാകുന്ന അവസ്ഥയെ (ജീവൻമുക്തൻ) ഇതിൻ്റെ അവസാന ഭാഗങ്ങളിൽ മനോഹരമായി വർണ്ണിക്കുന്നു. ഞാൻ ശരീരമോ മനസ്സോ അല്ല, മറിച്ച് സച്ചിദാനന്ദ സ്വരൂപമായ ബ്രഹ്മം തന്നെയാണെന്ന ബോധ്യത്തോടെയാണ് കൃതി അവസാനിക്കുന്നത്.