നാഗസ്വസ്തിക (Nagaswasthika)

ചെമ്പക വാസനയുള്ള നിഗൂഢതകളുടെ കഥയാണ് വല്യേടത്ത് കാവിന് പറയാനുള്ളത്. ഇരുളിലും കൺചിമ്മി നിൽക്കുന്ന കൽവിളക്കുകളും, കാടുപിടിച്ച സാലഭഞ്ജികകളും പേറി നിൽക്കുന്ന ആ കാവ് ഒട്ടനവധി നിഗൂഢതകളുടെ കേന്ദ്രമാണ്. എന്നാൽ ആ കഥകളിലെല്ലാം നിറഞ്ഞുനിന്നത് നിറവയറോടെ വിഷം തീണ്ടി ദുർമരണപ്പെട്ട ബാല എന്ന സ്ത്രീയായിരുന്നു. വല്യേടത്തുകാരെ സർപ്പം തീണ്ടാറില്ലെന്ന പതിവ് തെറ്റിച്ച് ബാല മരണപ്പെട്ടതിന് പിന്നിൽ ഒരു കഥയുണ്ടായിരുന്നു; നാഗരാജനും ബാലയും തമ്മിലുള്ള തീവ്രമായ പ്രണയത്തിൻ്റെ കഥ! പ്രണയസാഫല്യത്തിനായി നാഗരാജൻ ജന്മാന്തരങ്ങളോളം കാത്തിരുന്ന ആ കഥ മുത്തശ്ശിക്കഥകൾ പോലെ മാന്ത്രികത നിറഞ്ഞതാണ്. എന്നാൽ വിധി മറ്റൊന്നായിരുന്നു. ദേവന്മാരൊരുക്കിയ ചതിയിൽ അവർക്ക് വേർപിരിയേണ്ടി വന്നപ്പോൾ, മഹാദേവൻ്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ ബാലയുടെ പുനർജന്മത്തിനായി നാഗരാജൻ കാത്തിരുന്നു.
വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം, ഒരു തുലാമഴയുടെ അകമ്പടിയോടെ അമ്പാട്ട് തറവാട്ടിൽ ഗംഗ ജനിക്കുന്നത് ആ കാത്തിരിപ്പിന് വിരാമമിട്ടുകൊണ്ടായിരുന്നു. ജനിച്ചപ്പോൾ തന്നെ അവളുടെ കൈത്തലത്തിൽ തെളിഞ്ഞ കരിനീല നിറത്തിലുള്ള ‘നാഗസ്വസ്തിക’ വെറുമൊരു മറുകല്ല, മറിച്ച് വല്യേടത്തെ ബാലയുടെ പുനർജന്മത്തിൻ്റെ അടയാളമായിരുന്നു! അച്ഛനമ്മമാരുടെ അകാലമരണത്തിന് ശേഷം മുത്തശ്ശിയുടെ തണലിൽ വളർന്ന ഗംഗയ്ക്ക് നാഗകഥകൾ വെറുമൊരു കൗതുകമായിരുന്നില്ല. അവളറിയാതെ തന്നെ ചിത്രകൂടകല്ലിൽ ഉറങ്ങുന്ന നാഗരാജനെ അവൾ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവൾക്ക് ഇരുപത് തികയുന്ന കന്നിമാസത്തിലാണ് അവളുടെ ജീവിതം അടിമുടി മാറാൻ തുടങ്ങിയത്. അന്തരീക്ഷത്തിൽ സർപ്പഗന്ധിയുടെ വശ്യമായ സുഗന്ധം നിറയുന്ന രാത്രികൾ… സ്വപ്നത്തിൽ തന്നെ പുണരുന്ന സ്വർണ്ണക്കണ്ണുകളുള്ള മനോഹര പുരുഷരൂപം! അത് വെറുമൊരു സ്വപ്നമല്ലെന്ന് തെളിയിച്ചുകൊണ്ട്, അർദ്ധരാത്രികളിൽ അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് ഒരു വെള്ളിവെളിച്ചം കടന്നുവരുന്നു. ആ വെളിച്ചത്തിനൊപ്പം നല്ല മുത്തുപോലെ വെളുത്ത നിറമുള്ള, തീപോലെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളുള്ള ഒരു ഭീമാകാരനായ മഹാസർപ്പം അവളുടെ കാൽക്കൽ വന്ന് ചുറ്റിക്കിടക്കാൻ തുടങ്ങി! ഉള്ളിലെ ഭയത്താൽ അവളുടെ ഉടലാകെ പെരുത്തു കയറുമ്പോഴും, ആ സർപ്പത്തിൻ്റെ സ്വർണ്ണക്കണ്ണുകൾ അവളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി. ഫാന്റ്റസിയുമായി ഇട കലർന്നാണ് കഥ സഞ്ചരിക്കുന്നത്. യഥാർത്ഥലോകത്തിനപ്പുറം മറ്റൊരു ലോകവും അവരുടെ മോഹങ്ങളും നോവലിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.