നാലു പ്രണയവർഷങ്ങൾ (Naalu Pranayavarshangal)

യൗവനത്തിൻ്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ അധ്യായം ഏതാണ് എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ പലരും മടിയില്ലാതെ പറയുക കോളജ് ജീവിതം തന്നെയാകും. സൗഹൃദങ്ങളുടെ ചൂടും സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഉയരവും മത്സരങ്ങളുടെ ആവേശവും ആദ്യ പ്രണയത്തിൻ്റെ നിശ്ശബ്ദ ഹൃദയമിടിപ്പുകളും ചേര്‍ന്ന ആ വര്‍ഷങ്ങള്‍ കാലം കടന്നുപോയാലും ഓര്‍മ്മകളില്‍ പച്ചപിടിച്ചു നില്‍ക്കും. മനോജ് ഭാരതിയുടെ ‘നാലു പ്രണയ വര്‍ഷങ്ങള്‍’ അത്തരമൊരു യൗവനകാലത്തെ ഏറെ സത്യസന്ധമായി പകര്‍ത്തുന്ന നോവലാണ്. ഒരു എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളജിൻ്റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ പ്രണയവും ജീവിതവും തമ്മിലുള്ള സൂക്ഷ്മബന്ധങ്ങളെ അന്വേഷിക്കുന്ന ഈ കൃതി, വായനക്കാരനെ തൻ്റെ സ്വന്തം ഓര്‍മ്മകളിലേക്കു തിരികെ കൊണ്ടുപോകുന്ന ശക്തിയുള്ളതാണ്.

ഒരു ത്രികോണ പ്രണയകഥയുടെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ വികസിക്കുന്ന നോവലിൽ, പ്രണയം ഓരോ കഥാപാത്രത്തിനും വ്യത്യസ്തമായ അര്‍ത്ഥങ്ങൾ നല്‍കുന്നു. ഒരാള്‍ക്ക് അത് ഭാവിയിലേക്കുള്ള ഒരു പടവാണ്; മറ്റൊരാള്‍ക്ക് അത് ആത്മാര്‍ത്ഥമായ ജീവിതാനുഭവം. ഈ വ്യത്യാസങ്ങളിലൂടെയാണ് ആത്മാര്‍ത്ഥതയും സ്വാര്‍ത്ഥതയും, സ്വപ്നവും യാഥാര്‍ത്ഥ്യവും, ആഗ്രഹവും ഉത്തരവാദിത്തവും തമ്മിലുള്ള സംഘര്‍ഷം രൂപംകൊള്ളുന്നത്.

പ്രണയം പരാജയപ്പെടുമ്പോള്‍ അവശേഷിക്കുന്നത് നൊമ്പരങ്ങളോ ഓര്‍മ്മകളോ മാത്രമല്ല; ചിലപ്പോള്‍ അത് മനുഷ്യനെ അസാധാരണമായ തീരുമാനങ്ങളിലേക്കും നയിക്കുമെന്ന ആശയം കൂടി നോവല്‍ പരിശോധിക്കുന്നുണ്ടിവിടെ.

ലളിതവും സ്വാഭാവികവുമായ ഭാഷയാണ് ഈ നോവലിൻ്റെ പ്രധാന സവിശേഷത. ദാര്‍ശനികതയുടെ ഭാരമില്ലാതെ, ജീവിതത്തിൻ്റെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളില്‍ നിന്ന് പിറന്ന വികാരങ്ങളെ സത്യസന്ധമായി അവതരിപ്പിക്കുന്ന രീതിയാണ് എഴുത്തുകാരന്‍ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ക്യാമ്പസ് ജീവിതത്തിൻ്റെ ചടുലതയും യുവത്വത്തിൻ്റെ ആവേശവും സൂക്ഷ്മമായ നിരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ പകര്‍ത്തപ്പെടുന്നു.

ലളിതമായ ഭാഷയിലൂടെ ആഴമുള്ള വികാരങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ റിയലിസ്റ്റിക് ശൈലി, വായന അവസാനിച്ച ശേഷവും മനസ്സില്‍ ഒരു മൃദുവായ സ്വാധീനം അവശേഷിപ്പിക്കുന്നു.