പച്ചയ്ക്ക് മുറിച്ചത് (Pachaykku Murichathu)

കേരള സർവകലാശാലയിലെ അധ്യാപകനും പ്രശസ്ത മാധ്യമ പ്രവർത്തകനുമായ ടി.കെ. സന്തോഷ് കുമാറിൻ്റെ കവിതാസപര്യയിലെ ഒരു സുപ്രധാന നാഴികക്കല്ലാണ് ‘പച്ചയ്ക്ക് മുറിച്ചത്’. ‘എത്രത്തോളം’ (2004), ‘കാമറ’ (2012) എന്നീ സമാഹാരങ്ങൾക്ക് ശേഷം ദീർഘമായൊരു ഇടവേള കഴിഞ്ഞാണ് ഈ കൃതി പുറത്തുവരുന്നത്. കവി തൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ നേരിട്ട ഒരു വലിയ ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്കു ശേഷമുള്ള മരണവക്ത്രത്തിലെ അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഈ സമാഹാരത്തിലെ കവിതകളുടെ ഉറവ ആരംഭിക്കുന്നത്.
ഈ സമാഹാരത്തിലെ കവിതകൾ സമകാലിക ലോകത്തിൻ്റെ ക്രൂരതകൾക്കും ഹിംസകൾക്കുമെതിരെയുള്ള ശക്തമായ പ്രതിരോധമാണ്. മനുഷ്യൻ ഡിജിറ്റൽ ഡേറ്റയായി മാറുന്ന അൽഗൊരിതങ്ങളുടെ കാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഉത്കണ്ഠകൾ ‘റീലുകൾ’ എന്ന കവിത പങ്കുവെക്കുമ്പോൾ, വിഴിഞ്ഞം തുറമുഖ നിർമ്മാണം മൂലമുണ്ടാകുന്ന തീരശോഷണവും ആഗോള കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനവും സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഭീതി ‘ശംഖുമുഖം’ എന്ന കവിതയിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. യുദ്ധഭൂമിയായ ഗസ്സയിൽ മനുഷ്യൻ്റെ അസ്ഥികൾ തുന്നിക്കെട്ടുന്ന ഡോക്ടർമാരുടെ മാനവികതയെക്കുറിച്ചാണ് ‘ഡോക്ടർ’ എന്ന കവിത സംസാരിക്കുന്നത്.
ഡോ. എം. ലീലാവതിയുടെ ആമുഖത്തോടും ആലങ്കോട് ലീലാകൃഷ്ണൻ്റെ കുറിപ്പോടും കൂടി പുറത്തിറങ്ങിയ ഈ പുസ്തകത്തിൽ ആകെ 30 കവിതകളാണ് ഉള്ളത്. ‘സമ്മോഹനം’, ‘പവിഴമല്ലി’, ‘നാമദേവം’, ‘അപ്പോൾ നിന്നെ കണ്ടേൻ’, ‘ഉരിയാട്ടം’ തുടങ്ങിയവ ഇതിലെ പ്രധാന കവിതകളാണ്. ആധുനിക മലയാള കവിതയിലെ ജീർണ്ണമായ കാല്പനികഭാഷയെ പൂർണ്ണമായും ഉച്ചാടനം ചെയ്തുകൊണ്ട്, ഉച്ചവെയിലിൽ തിളങ്ങുന്ന വെള്ളാരങ്കല്ലുകൾ പോലെ സുതാര്യവും എന്നാൽ കഠിന വ്യഥകളാൽ തീപിടിച്ചതുമായ വേറിട്ടൊരു കാവ്യശൈലിയാണ് കവി ഇതിൽ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഹിംസയുടെ ഇരുണ്ട വശങ്ങളെ ജുഗുപ്സാവഹമായ ഭാഷയിലും, മനുഷ്യത്വത്തിൻ്റെ നന്മകളെ ഉദാത്തമായ ഭാഷയിലും അവതരിപ്പിക്കാൻ കവിക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ചുരുക്കത്തിൽ, അപരൻ്റെ ദുഃഖത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ മനുഷ്യന് മാത്രം സാധിക്കുന്ന കാരുണ്യത്തിൻ്റെ കണ്ണീരും സ്നേഹവുമാണ് ഈ കവിതകളുടെ അന്തഃശ്രുതി.